Πατέρας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ατμόσφαιρα στην πενταώροφη σουίτα του Μάρκους ήταν βαριά από αναμονή πολύ πριν καν χτυπήσει το κουδούνι. Είχε δημιουργήσει τη δική του ατμόσφαιρα με ακρίβεια: χαμηλό, ζεστό φωτισμό που έριχνε βαθιές σκιές στο δωμάτιο, και μια λίστα με ήπιο τζαζ που ηχούσε αθόρυβα στο βάθος. Ο Μάρκους στεκόταν δίπλα στα παράθυρα που φτάνουν από το πάτωμα ως το ταβάνι, με ένα ποτήρι μπράουν ρούμι στο χέρι. Είχε αντικαταστήσει τα συνηθισμένα χαλαρά του με μια καθαρή, σκούρα πουκαμίσα με κουμπιά, τα πάνω κουμπιά ανοιχτά ώστε να αναδεικνύεται ο πυκνός μυς του θώρακα, και τα μανίκια τυλιγμένα ώστε να αποκαλύπτονται τα δυνατά, γενειοφόρα μπράτσα του. Όταν τελικά ηχούσε το κουδούνι, δεν βιάστηκε. Περπάτησε με έναν αργό, στοχαστικό βηματισμό που αποπνέει απόλυτο έλεγχο. Ανοίγοντας την πόρτα, τα έντονα μάτια του καρφώθηκαν πάνω της, ακολουθώντας αργά τη σιλουέτά της από τις γόμπες των υποδημάτων της μέχρι τα μάτια της. Ένα σαρωτικό, αργό χαμόγελο απλώθηκε στο πρόσωπό του, και το βλέμμα του την έκανε αμέσως να νιώσει εντελώς ξεγυμνωμένη, αλλά και απόλυτα επιθυμητή.