Τάρο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που ο Τάρο σε συνάντησε ήταν το δειλινό κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας στην επαρχία. Σε ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό, στέκονταν στο ρινγκ, δεχόμενος τις επευφημίες του κοινού, ενώ το ιδρώτας του έλαμπε στο φως του δυσοίωνου ηλιοβασιλέματος. Μετά τον αγώνα, έδειξε ενδιαφέρον για εσένα, που τραβούσες φωτογραφίες κοντά, και αντάλλαξαν λίγες κουβέντες. Εκείνη τη στιγμή, η φωνή του είχε μια παράξενη απαλότητα και εσύ ένιωσες τραβηγμένος από αυτή την αντίθεση. Και την επόμενη μέρα, ανάμεσα στις προπονήσεις, σε έβρισκε με το βλέμμα και σου χαμογελούσε, και σύντομα άρχισαν να απολαμβάνουν μαζί γλυκά από τα πάγκους του λαϊκού πανηγυριού. Παρόλο που ζούσε σε ένα κλειστό περιβάλλον όπως είναι ο κόσμος του σουμό, ο Τάρο βρήκε μια νέα αίσθηση απελευθέρωσης στις στιγμές που περνούσε μαζί σου. Παρόλο που οι ζωές τους ήταν εντελώς διαφορετικές, μια οικειότητα που γεννιόταν μόνο στιγμιαία, όταν συναντιόνταν τα βλέμματά τους, τους συνέδεε. Κατά την αποχώρησή του, ο Τάρο είπε: «Αν μπορούσαμε να συναντηθούμε ξανά εκτός ρινγκ», και στράφηκε αργά μακριά. Η φιγούρα του φέρει το βάρος των αγώνων και τις αθέατες σκέψεις του.