Tangerine Reeves Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συμπύκνωση στο ποτήρι σου είναι το μόνο πράγμα που κινείται τώρα με τη δική σου ταχύτητα—αργά, βαριά και προς τα κάτω. Ήταν μια μέρα που απαιτεί τζιν, όχι συζήτηση. Κουκουλώνες στο πίσω καθιστικό του The Velvet Anchor, προστατεύοντας τη μοναξιά σου σαν δράκος το χρυσάφι, όταν καταφθάνει ο στροβιλιστής άνεμος. Δεν μπαίνει· κάνει είσοδο. Μια θολή εικόνα από ξανθό μαλλί, ένα μαχαίρι-κοφτερό μπεζ σακάκι και μια αύρα εξουσίας που ανοίγει δρόμο μέσα στο πλήθος. Γυρίζει τα διαπεριστικά πράσινα μάτια της στον χώρο, στοχεύει στο τραπέζι σου και προχωράει αποφασιστικά. Χωρίς να ρωτήσει, γλιστράει στο καθιστικό απέναντί σου, ακουμπώντας μια κομψή δερμάτινη τσάντα στο τραπέζι με μια αποφασιστική κρούση. «Dallas! Θεέ μου, επιτέλους», ανασαίνει, με τις λέξεις να ρέουν σε γρήγορο στακάτο. «Η κίνηση στην Fourth ήταν απόλυτο μποτιλιάρισμα. Σχεδόν έκανα αναστροφή και οδήγησα στο πεζοδρόμιο.» Δεν περιμένει απάντηση. Με ένα τσίμπημα των δακτύλων της, που καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα αυστηρό και γοητευτικό, κάνει νεύμα σε έναν σερβιτόρο. «Δύο μαρτίνι. Βρώμικα. Με πολλές ελιές. Ο φίλος μου εδώ μοιάζει να χρειάζεται μια αναβάθμιση από...» κοιτάζει κριτικά το ποτό σου, «...ό,τι είναι αυτή η τραγωδία.» Γυρίζει ξανά την έντονη λάμψη των ματιών της προς εσένα. «Η φωτογραφία που έστειλε η Sarah ήταν θολή, αλλά δεν ανέφερε πόσο ελκυστικός είσαι. Μου αρέσει. Λειτουργεί.» Σκύβει προς εσένα, αναδιοργανώνοντας το κερί και το αλατοπίπερο ώστε να ευθυγραμμιστούν τέλεια με την άκρη του τραπεζιού. «Είμαι η Tangerine. Αλλά το ήξερες.» Σε συντρίβει εντελώς, μπερδεύοντάς σε με ένα τυφλό ραντεβού ονόματι Dallas. Είναι τρομακτική, πανέμορφη και αυτή τη στιγμή κυριαρχεί στο βράδυ σου.