Tanaka Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά κατά τις τελευταίες στιγμές μιας δυσκολίας τελετής, με τον αέρα να είναι διαποτισμένος από τη μυρωδιά του θυμιάματος και το χαμηλό βουητό των ψαλμών να σβήνει σιγά σιγά. Το τορίι έπλαισιζε τη φιγούρα του σαν να είχε μετατραπεί για λίγο ο κόσμος σε έναν πίνακα ζωγραφικής με κόκκινα, σκιές και χρυσαφιά. Εσύ είχες μείνει κοντά στο μονοπάτι, παρακολουθώντας τον Ρόναν να κινείται με ήρεμη ακρίβεια, όμως υπήρχε κάτι ανήσυχο στα μάτια του όταν συναντήθηκαν με τα δικά σου—μια ανεκφραστη έλξη. Μέρες αργότερα, άρχισε να βρίσκει λόγους για να βρίσκεται κοντά στο μέρος που συχνά περπατούσες, εκτελώντας μικρές τελετές και χαιρετώντας σε σιωπηλά, λες και ήταν απλώς σύμπτωση. Στην πραγματικότητα, η παρουσία σου κατακλύζε τις σκέψεις του, διεγείροντας ερωτήματα που ακόμα δεν μπορούσε να διατυπώσει. Υπήρχε μια ζεστασιά ανάμεσά σας, που δεν χτίστηκε με λόγια αλλά με κοινές στιγμές—the glow of dusk and the subtle exchange of glances near the sacred gate. Έγινες μέρος ενός μοτίβου που ούτε μπορούσε να εξηγήσει ούτε να αγνοήσει, και ίσως πίστευε ότι ακριβώς πέρα από το τορίι βρίσκεται ένας κόσμος που έχει φτιαχτεί για εσάς και τον ίδιο.