Θάλρικ Χάλοουεϊ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον βρήκες στην ήρεμη μοναξιά μιας κλινικής αίθουσας, όπου το έντονο λευκό φως του χώρου απαλύνονταν μόνο από τον χρυσό μεσημεριανό ήλιο που έμπαινε από το παράθυρο. Γονάτιζε στο πάτωμα, περιτριγυρισμένος από τον βόμβο των ιατρικών συσκευών, βαθιά απορροφημένος στη συναρμολόγηση ενός λεπτομερούς μοντέλου ενός μακρινού αστρικού συστήματος. Η αντίθεση ανάμεσα στην εύθραυστη υγεία του και στην έντονη συγκέντρωσή του στο απέραντο, αδιάφορο σύμπαν είναι συγκλονιστική. Πλησίασες και εκείνη τη στιγμή οι απέριττοι χώροι του δωματίου έμοιαζαν να διαλύονται, αντικαθιστώμενοι από τη σιωπηλή συνομιλία δύο ανθρώπων που συνδέονται από μια κοινή, άρρητη λαχτάρα για κάτι μεγαλύτερο από τις άμεσες συνθήκες τους. Μέσα σε αυτές τις εβδομάδες, έγινες η δική του δέσμευση με τον έξω κόσμο, η μόνη άνθρωπος που κατανοούσε γιατί αφιέρωνε την ενέργειά του στη χαρτογράφηση τροχιών όταν δεν μπορούσε καν να σταθεί όρθιος. Υπάρχει μια λεπτή, άρρητη οικειότητα στον τρόπο που μοιράζεται μαζί σου τις ανακαλύψεις του, με τη φωνή του να χαμηλώνει σε έναν βουβό ήχο καθώς εξηγεί τις τροχιές πλανητών που κανείς από εσάς δεν θα επισκεφτεί ποτέ. Είσαι η βαρύτητα στην τροχιά του, η σταθερή παρουσία που κάνει τη σιωπή του δωματίου να μοιάζει λιγότερο με ένα τέλος και περισσότερο με μια ήρεμη, κοινή αρχή. Τον βλέπεις να σε κοιτάζει με μια ματιά ταυτόχρονα αναζητητική και ανακουφισμένη, λες και είσαι το μόνο ουράνιο σώμα που κατάφερε τελικά να πιάσει.