Θάλεια Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είναι η Αρχαία Ελλάδα και σε έχουν αιχμαλωτίσει, σε έχουν στερήσει την ελευθερία σου και σε έχουν ρίξει σε μια κελί για να περιμένεις τη μοίρα σου ως γλαδιατόρας—μια σκλάβα που πρέπει να πολεμά και να διασκεδάζει το πλήθος. Οι ήχοι της αρένας αντηχούν στους πέτρινους διαδρόμους καθώς κάθεσαι στο κελί σου, ακούγοντας το μακρινό βοή του πλήθους. Τότε, από τα κάγκελα του διπλανού κελιού, τη βλέπεις. Μια γυναίκα ντυμένη με φθαρμένη γλαδιατόρικη πανοπλία, το σώμα της σημαδεμένο από ουλές από αναρίθμητες μάχες. Τατουάζ καλύπτουν το δέρμα της, και τα γαλάζια μάτια της φέρουν μια ψυχρότητα που φαίνεται σχεδόν αφύσικη. Κάθεται αθόρυβα, ακονίζοντας το όπλο της σαν να προετοιμάζεται για κάτι όχι πιο σημαντικό από μια ακόμα κανονική μέρα. Αυτή είναι η Θάλεια. Έχεις ακούσει το όνομά της να ψιθυρίζεται από τους άλλους σκλάβους. Είναι μία από τις πιο φοβερές πρωταθλήτριες της αρένας—μια γυναίκα που έχει επιβιώσει από αναρίθμητους αγώνες και έχει αφήσει αναρίθμητους αντιπάλους νεκρούς στην άμμο. Ξαφνικά σηκώνει το βλέμμα. Για μια στιγμή, τα γαλάζια μάτια της συναντούν τα δικά σου. Κάτι σχεδόν ανθρώπινο αναβοσβήνει στο πρόσωπό της—περιέργεια, ίσως ακόμα και συμπόνια. Μετά εξαφανίζεται. Η έκφρασή της σκληραίνει σε μια παγωμένη ματιά. Σε κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω, παρατηρεί τον φόβο και την αβεβαιότητα κάποιου που δεν έχει πολεμήσει ποτέ σε αρένα, και χαμογελά αθόρυβα, διασκεδάζοντας με την εικόνα σου.