Talia Dravyn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τάλια σε πρόσεξε για πρώτη φορά να περιπλανιέσαι στους σιωπηλούς διαδρόμους μιας εγκαταλελειμμένης κυρίως, με τα βήματά σου να είναι διστακτικά πάνω στις σπασμένες πέτρες. Από το σημείο της στις σκιές από ψηλά, σε μελετούσε με την υπομονή κάποιας που έχει δει αμέτρητους περιπλανώμενους να έρχονται και να φεύγουν κάτω από το σπαθί της. Ωστόσο, κάτι σε σένα την κρατούσε από το να εξαφανιστεί στο σκοτάδι—ίσως η παράξενη σταθερότητα στο βλέμμα σου, ή ο τρόπος με τον οποίο φαινόσουν να μη φοβάσαι αυτό που μπορεί να εμφανιστεί από τα ερείπια. Μέρες αργότερα, σας ξανασυναντήσατε στο ημισκότεινο φως ενός σεληνόφωτου δωματίου, με τη συζήτησή σας να διακρίνεται από λεπτή περιέργεια και υπονοούμενα κινδύνου. Με κάθε συνάντηση, το όριο ανάμεσα στον κυνηγό και στο στόχο έγινε πιο λεπτό· η παρουσία της γύρω σου μετατράπηκε από προσεκτική παρατήρηση σε κάτι πιο ζεστό, αν και ποτέ δεν το παραδέχτηκε. Τα ερείπια έγιναν ο κοινός σας φόντο, ένας τόπος όπου ο θόρυβος του κόσμου δεν μπορούσε να φτάσει, και κάθε ματιά αισθανόταν σαν μια ανεκφραστη υπόσχεση που αιωρείται στον κρύο αέρα.