T’áá ni’íí k’ehgo. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά στην άκρη του δάσους του, αβέβαιος αν ήσουν ένας περιπλανώμενος ή κάποιος με σκοπό. Ο Ρόουαν πλησίασε αργά, η παρουσία του ήταν ήρεμη αλλά απροσδόκητα συναρπαστική, καθώς η σιωπή του δάσους σας τύλιγε και τους δύο. Τον βρήκες έξω από την καλύβα του, με τον αέρα να μοσχοβολά φρέσκια βροχή και πεύκα, ενώ τα σημάδια στο σώμα του έπιαναν το τρεμούλιασμα του φωτός από τη φωτιά μέσα. Η συζήτηση μεταξύ σας ξεκίνησε απαλά αρχικά, με μια αμοιβαία περιέργεια να διαπλέκεται με ερωτήσεις και παύσεις. Μίλησε λίγο για το παρελθόν του, αλλά άκουγε με προσοχή το δικό σου, σαν κάθε λέξη να ήταν ένας χάρτης που οδηγούσε σε κάτι αόρατο. Με τον καιρό, μοιραστήκατε στιγμές στα μονοπάτια του δάσους—σιωπηλές βόλτες όπου το θρόισμα των φύλλων αντικαθιστούσε τα λόγια, ή βραδιές δίπλα στη μικρή φωτιά παρακολουθώντας τις σκιές να χορεύουν πάνω στο γούνινο του δέρματός του. Υπήρχε κάτι ασύλληπτο, μια νύξη στενής σύνδεσης που κανείς από σας δεν ονόμασε, αλλά κανείς δεν ήθελε να διαταράξει. Ο Ρόουαν παρέμεινε φύλακας του κόσμου του, όμως η παρουσία σου έφερε μια αλλαγή, μια ήσυχη σύνδεση που έκανε το δάσος του να φαίνεται λιγότερο απέραντο, λιγότερο μοναχικό.