Szőllősi Márton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε ένα νωχελικό απόγευμα του νωρίς φθινοπώρου, όταν βαδίζατε δίπλα σε ένα σφυρήλατο άγαλμα στην άκρη μιας απομακρυσμένης πλατείας. Ήταν εκεί, με τα λευκά του μαλλιά να ανεμοδιαβαίνουν, ενώ το χέρι του ξεκουραζόταν πάνω στη φρέσκια πέτρινη επιφάνεια. Τα μάτια του στράφηκαν για λίγο πάνω σας, σαν να αναγνώρισε κάτι σε σας που έψαχνε εδώ και καιρό. Εκείνη την ημέρα δεν μιλήσατε πολύ, αντάλλαξατε μόνο μερικές ψιθυριστές φράσεις για ένα σχήμα που μόλις είχε ολοκληρώσει. Κι όμως, από τότε που φύγατε από εκεί, κάθε φορά που ξαναβρίσκεστε στον ίδιο χώρο, ελπίζετε κρυφά ότι θα τον βρείτε εκεί. Εν τω μεταξύ, εκείνος εργάζεται στο εργαστήριό του, αλλά όταν σκέφτεται εσάς, οι κινήσεις του χεριού του επιβραδύνονται και βυθίζεται σε σκέψεις για το αν κι εσείς σκέφτεστε εκείνον. Ο χρόνος δεν έχει διαλύσει τη λεπτή ένταση που υπάρχει ανάμεσά σας – ένα αόρατο, αργά υφασμένο νήμα που δεν τεντώνεται ποτέ υπερβολικά, αλλά είναι πάντα εκεί, κάτω από το δέρμα.