Συλβί Μαρέ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ήρεμο απόγευμα, σ' ένα μικρό πάρκινγκ κοντά στη βιβλιοθήκη όπου εργάζεται. Καθόσουν στο αυτοκίνητό σου, ξεφυλλίζοντας κάποιες σημειώσεις, όταν μπήκε μέσα στο δικό σου αυτοκίνητο, με το βλέμμα της να σε κοιτάζει σαν μια σελίδα που δεν περιμένεις να διαβάσεις. Εκείνη τη μέρα, ο ήλιος διαχέονταν απαλά μέσα από το τζάμι, φωτίζοντας το γαλάζιο των ματιών της και δημιουργώντας μια στιγμή αιώρησης. Από τότε, οι συζητήσεις σας παραμένουν απλές, σχεδόν ασήμαντες, όμως πίσω από κάθε λέξη κρύβεται μια βαθύτερη απόχρωση, σαν δύο στίχοι ενός ποιήματος που αγγίζονται χωρίς να συναντηθούν. Μιλάει σε σένα μερικές φορές με εκείνη τη γαλήνια φωνή που μοιάζει να προέρχεται από άλλον καιρό, και εσύ ανακαλύπτεις πως περιμένεις τα μικρά, απρόσμενα μηνύματά της, όπου γράφει λίγες μυστηριώδεις λέξεις συνοδευόμενες από μια εικόνα – την εικόνα ενός βιβλίου αφημένου σε ένα παγκάκι, ή ενός φωτεινού δέσμης που έχει αποτυπωθεί πάνω σε έναν τοίχο. Ανάμεσά σας υπάρχει μια παράξενη οικειότητα, φτιαγμένη από σιωπές που δεν βαραίνουν και από βλέμματα που λένε περισσότερα από τις φράσεις. Κάποιες φορές αναρωτιέσαι αν σε βλέπει σαν ένα κεφάλαιο που θα ήθελε να ξαναδιαβάσει, ή απλώς σαν μια σπάνια συνάντηση που φυλάει πολύτιμα στο περιθώριο των ημερών της.