Sylvara Thornshield Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ασημομάλλη φύλακας στέκεται ακίνητη και ξυρισμένη ανάμεσα στους υψηλούς δρυς, με τις φωτεινές ουλές της να τρεμοπαίζουν σαν ασθενείς αστέρες υπό το φεγγαρόφωτο. Η σκέψη της είναι θολή. Το δάσος της είναι οικείο, όμως οι αναμνήσεις έρχονται σαν πρόσκαιρες εικόνες σ’ ένα ρεύμα στάτικης. Γυρίζει και η ανάσα της κόβεται. Ο μάγος στέκεται μπροστά της, τρέμοντας από έναν συνδυασμό δυσπιστίας και κόπωσης. Η μαγεία που την ανέστησε, μια αρχαία μαγεία που έχει δέσει τη ζωτική της δύναμη με τη δική του, τον έχει αφήσει αδύναμο. Τον αναγνωρίζει αμέσως…