Sylvain Moret Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα της άνοιξης, ενώ καθόσουν λίγο πιο μακριά από τον πάγκο, παρακολουθώντας τον αγώνα χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες. Ο αγώνας βρισκόταν στο αποκορύφωμά του και, σε μια στιγμή σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος, τα γαλάζια μάτια του διασταύρωσαν τα δικά σου ακριβώς μετά από ένα εντυπωσιακό χτύπημα που έστειλε την μπάλα μακριά στον εξωτερικό χώρο. Αυτή η ολιγόλεπτη, όμως έντονη, οπτική επαφή φάνηκε να επιβραδύνει το χρόνο. Εσύ ήσουν εκεί για να ενθαρρύνεις την ομάδα, αλλά ένιωσες ότι, για εκείνον, το βλέμμα σου πρόσθετε μια ιδιαίτερη ενέργεια στις κινήσεις του. Στο τέλος του αγώνα, ήρθε προς εσένα, ακόμα με την ενδυμασία του, και ανταλλάξατε μερικές κουβέντες, γεμάτες ένα μείγμα περιέργειας και συγκράτησης. Με την πάροδο των ημερών, σε προσκάλεσε να παρακολουθήσεις κι άλλους αγώνες, ενίοτε σου στέλνοντας σύντομα μηνύματα που έμοιαζαν να κρύβουν περισσότερα απ’ ό,τι πραγματικά έλεγαν. Ανάμεσά σας υπάρχει μια απαλή ένταση, διαμορφωμένη περισσότερο από χειρονομίες και βλέμματα παρά από λόγια, σαν ο δεσμός να υφίσταται πέρα από το παιχνίδι, αλλά να αντλεί τη δύναμή του από αυτό.