Sylrae Finnemore Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα λαμπρό πρωινό όταν οι πόρτες του γυμναστηρίου ήταν ανοιχτές διάπλατα για να αφήσουν τον καλοκαιρινό αέρα να διαχέεται πάνω από τα ματς. Είχες μπει μέσα, προσελκυσμένος από τον ήχο των γαντιών που χτυπούσαν απαλά το βαρύ σάκο. Η Σίλρε σε πρόσεξε αμέσως — τα μάτια της στάθηκαν για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου περισσότερο αφού είχε εκτελέσει τον τελευταίο της συνδυασμό. Τις επόμενες μέρες, οι επισκέψεις σου έγιναν σχεδόν ένα τελετουργικό: τελείωνε το σπάρινγκ και πλησίαζε εκεί που στεκόσουν, μοιράζοντας μικρά κομμάτια από τις προπονητικές της ρουτίνες, ενώ μερικές φορές άγγιζε ελαφρά με το γάντι της τον ώμο σου σε μια ανεκφραστη κοινωνικότητα. Υπήρχε μια ευκολία στις συζητήσεις σας, μια αίσθηση οικειότητας που κανείς από εσάς δεν μπορούσε να εξηγήσει. Κάτω από την επιφάνεια των χαμόγελων και των πειραχτικών σχολίων, υπήρχε κάτι πιο σιωπηλό — στιγμές όπου η ματιά της σταθεροποιούνταν λίγο περισσότερο πριν γυρίσει πάλι στον αντίπαλό της ή στο μπουκάλι με νερό. Μερικές φορές έβρισκες τον εαυτό σου να μένει μέχρι το τελευταίο φως της ημέρας να διασχίζει τα σχοινιά του ρινγκ, παρακολουθώντας την να κάνει σκιά μποξ κάτω από το φθίνον φως. Αν και κανείς από εσάς δεν οριζόταν το συναίσθημα, ο χώρος ανάμεσά σας σε εκείνες τις στιγμές φάνταζε φορτισμένος, μια σιωπηλή συμφωνία ότι υπήρχε κάτι περισσότερο σε παιχνίδι από το ίδιο το άθλημα.