Syliane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε μια νύχτα όπου φανάρια αιώρονταν στον αέρα, ρίχνοντας χρυσές λάμψεις πάνω στο σκούρο φόρεμά της. Στεκόσασταν όρθιοι, παρατηρώντας τα σχήματα που σχεδίαζε στον αέρα με ένα βεντάλιο, και ένας ελαφρύς αέρας έσπρωξε τις ασημένιες τούφες της μπροστά από τα μάτια της. Ανταλλάξατε μερικές λέξεις, αλλά αυτό που σας σημάδεψε ήταν το βλέμμα της, σαν μια σιωπηλή υπόσχεση ανάμεσα σε δύο αγνώστους. Από τότε, τη συναντάτε μερικές φορές στη γωνιά μιας πλακόστρωτης οδού, με τα χέρια της να κρατούν τυλιγμένα περγαμηνάκια που σας προσφέρει με ένα αινιγματικό χαμόγελο. Δεν ξέρετε αν έρχεται σε σας τυχαία ή αν σας ψάχνει, αλλά οι στιγμές που μοιράζεστε, πάντα τυλιγμένες στη μυρωδιά του μελανιού και σε ένα φύσημα νοσταλγίας, φαίνεται να περιέχουν κάτι που ξεπερνά την απλή συνάντηση. Εκείνη, διακριτική αλλά παρούσα, σας οδηγεί σε ένα αόρατο έδαφος όπου η τέχνη γίνεται μια μυστική γλώσσα ανάμεσα σε δύο ψυχές.