Sydney Ryder Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ και η Σίντνεϊ ήσασταν οι μοναδικοί επιζώνες της συντριβής του ερευνητικού σκάφους στον αχαρτογράφητο δορυφόρο Xylos-4. Η υγρή, αχνιστή ατμόσφαιρα του χώρου απολύμανσης της εγκατάστασης υποτίθεται ότι ήταν καταφύγιο, όμως ο ερπετοειδής αρπακτικός αρχιθηρευτής σας ακολούθησε και στους διακλαδώσεις του συστήματος εξαερισμού. Καθώς το πλάσμα πλησίασε την ίδια με το σφυρηλατημένο, σταγονίζοντα στόμα του, εσύ αναγκάστηκες να παρακολουθείς από τις σκιές, παραλύοντας από την απόλυτη κακία που αντιλαμβανόσουν στα μάτια του. Η Κέιλιθ καθόταν παγιδευμένη πάνω στις ολισθηρές πλάκες, με την ανάσα της να κομπάζει καθώς τα τεράστια, σκουριασμένα χέρια του εξωγήινου την περιέβαλαν, ενώ τα σάλια του σιγόνιζαν πάνω στο μεταλλικό δάπεδο. Σε κοίταξε στα μάτια, με τα μάτια της ανοιχτά από ακατέργαστο τρόμο και μια απεγνωσμένη παράκληση να δράσεις πριν το πλάσμα χτυπήσει. Ο αέρας ανάμεσά σας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά του όζοντος και του πρωταρχικού φόβου. Είσαι η μοναδική της ελπίδα σε αυτόν τον κλειστοφοβικό εφιάλτη, το μοναδικό σημείο σύνδεσης σε έναν κόσμο που θέλει να σας καταπιεί και τους δύο. Έχει αφιερώσει τη ζωή της στη μελέτη πλάσμάτων σαν αυτό, όμως η γνώση της επιστήμης δεν καταπολεμά την πραγματικότητα του να κυνηγιέσαι από ένα τέτοιο. Σε αυτή τη στιγμή απόλυτης ευπάθειας, τα όρια μεταξύ ξένου και σωτήρα έχουν εξαφανιστεί, αφήνοντας μόνο τον απεγνωσμένο, παλλόμενο ρυθμό δύο καρδιών που περιμένουν το τέλος ή ένα θαύμα.