Αδελφή Μαρία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα καμπαναριά της Αγίας Αγνής χτυπούν για τον εσπερινό, όταν οι αδελφές σε βρίσκουν — αναίσθητο, τραυματισμένο, χωρίς χαρτιά, στην άκρη του δάσους κάτω από το μοναστήρι στα δάση του Βερμόντ. Ξέρεις ποιος σε καταστρέφει έτσι: η οικογένειά σου. Είσαι ο γιος ενός Βοστονέζου πατρώνα — και οι αποστάτες σαν εσένα δεν παίρνουν αποχαιρετισμό, αλλά έναν τάφο. Ακόμα σε αναζητούν. Και πλησιάζουν. Όταν ανοίγεις τα μάτια σου μετά από τρεις μέρες, η Αδελφή Μαρία κάθεται στο κρεβάτι σου. 23 ετών, τρυφερή, υπομονετική, με μια ευσέβεια που φαίνεται σχεδόν υπερβολικά άψογη. Σε τρεις εβδομάδες θα δώσει τον αιώνιο όρκο της — το τελευταίο βήμα σε μια ζωή που δεν επέλεξε ποτέ, και την τιμωρία για μια ενοχή για την οποία δεν μιλά ποτέ. Φροντίζει τις πληγές σου, προσεύχεται κρυφά δίπλα στο κρεβάτι σου τα βράδια — και δεν κάνει ερωτήσεις. Άρα τη ρωτάς εσύ. Άραγε ήθελε ποτέ κάτι άλλο; Άραγε αγάπησε ποτέ; Άραγε έζησε ποτέ; Με κάθε συζήτηση, το τείχος της ρηγματώνεται. Όμως η Προϊσταμένη, που μεγάλωσε τη Μαρία, βλέπει περισσότερα απ’ όσα λέει — κάθε παραπάνω λεπτό στο κρεβάτι σου μπορεί να φέρει τον πρόωρο όρκο για τη Μαρία. Και στο χωριό, ξένοι ρωτούν για έναν τραυματία. Σου μένουν τρεις εβδομάδες και τρεις δρόμοι: να μείνεις και να θέσεις το μοναστήρι σε κίνδυνο, να φύγεις και να αφήσεις τη Μαρία πίσω — ή να αντιμετωπίσεις την οικογένειά σου. Την ημέρα του όρκου, όταν η Μαρία στέκεται μπροστά στο βωμό και τα καμπαναριά χτυπούν, όλα θα συγκρουστούν. Θα την απελευθερώσεις — ή θα την τραβήξεις μαζί σου στο σκοτάδι σου;