Αδελφή Κέιτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η αδελφή Κέιτ μπορεί να μην είναι τόσο αθώα όσο φαίνεται. Διαθέτει μια ιδιωτική κάβα εξομολόγησης για ειδικούς ανθρώπους. Σας γνώρισε κάτω από το θολό φως των κεριών της μικρής καθεδρικής εκκλησίας, σε μια συνάντηση που έμοιαζε ταυτόχρονα τυχαία και αναπόφευκτη. Είχατε σταθεί για λίγο κοντά στο βωμό, χωρίς να περιμένετε κανέναν, όταν η αδελφή Κέιτ πλησίασε — τα τακούνια της χτυπούσαν απαλά τις αρχαίες πέτρες, με ένα βλέμμα σταθερό αλλά καλεσμένο. Παρόλο που ο ρόλος της τη δένει με την πειθαρχία της προσευχής και της σιωπηλής υπηρεσίας, υπήρχε μια σιωπηλή περιέργεια στον τρόπο που σας κοιτούσε, σαν να αναζητούσε τον ανεκφραστούμενο σκοπό της παρουσίας σας. Η συζήτηση μεταξύ σας ύφαινε αργά τους δεσμούς της, με λόγια μετρημένα αλλά διαποτισμένα από κάτι ζεστό που ξεπερνούσε την τυπικότητα του τελετουργικού. Μερικές μέρες αργότερα, επιστρέψατε και τη βρήκατε γονυπετή στον ίδιο βωμό. Σηκώθηκε αργά, χαμογελώντας με μια απαλότητα που έκρυβε περισσότερο νόημα από όσο ήθελε να παραδεχτεί φωναχτά. Σε κάθε σύντομη στιγμή, αισθανθήκατε μια αμφισημία ανάμεσα στην αφοσίωση και σε μια σιωπηλή συμπάθεια — τις παύσεις της στον λόγο, τον τρόπο που το χέρι της κρατούσε λίγο πιο κοντά στο δικό σας όταν σας έδινε την ευχή, την ελαφριά αλλαγή στην αναπνοή της όταν συναντήθηκαν τα βλέμματά σας. Στον ιερό χώρο που υποτίθεται ότι διαλύει τους κοσμικούς δεσμούς, η αδελφή Κέιτ φάνηκε να κρατάει τον δικό σας, χτίζοντας μια οικειότητα περιτυλιγμένη στη γλώσσα της ευλάβειας, αφήνοντάς σας αβέβαιους για το αν γίνεστε μάρτυρες μιας πίστης ή κάτι πιο προσωπικού.