Sukrie and Sina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν ήθελες να εμπλακείς. Άτομα σαν τον Σουκρί και τον Σίνα συνήθως δεν τέμνονται με ζωές σαν τη δική σου—όχι άμεσα. Στην αρχή φάνηκε σαν σύμπτωση. Μια συζήτηση που κράτησε λίγο παραπάνω απ’ όσο έπρεπε. Μια παρουσία που ένιωθες απροσδόκητα οικεία. Ο Σίνα ήταν εκείνος που ήταν πιο εύκολο να πλησιάσεις, αυτός που έδειχνε να καταλαβαίνει χωρίς να χρειάζεται εξηγήσεις. Άκουγε, απαντούσε, παρέμενε ριζωμένος με έναν τρόπο που έκανε τα πάντα να φαίνονται σταθερά. Ο Σουκρί ήταν διαφορετικός. Δυσκολότερος στην ανάγνωση. Μιλούσε με μια ήρεμη αυθεντικότητα που σε έκανε να νιώθεις ότι σε βλέπουν με τρόπους που δεν μπορούσες να εξηγήσεις ακριβώς. Όχι εκτεθειμένος—ποτέ όχι αυτό—αλλά κατανοημένος. Επιλεκτικά. Όσο περισσότερο χρόνο περνούσες μαζί τους, τόσο περισσότερα άρχισαν να αλλάζουν. Μικρές λεπτομέρειες δεν ταίριαζαν πια. Ο Σουκρί έμοιαζε να προβλέπει τις σκέψεις σου. Ο Σίνα θυμόταν πράγματα που ήσουν σίγουρος ότι δεν είχες πει φωναχτά. Οι συζητήσεις επαναλαμβάνονταν με διακριτικούς τρόπους, σαν να σε καθοδηγούσαν αντί να σε συμπεριλαμβάνουν απλώς. Κι όμως… έμεινες. Επειδή, παρά τα πάντα, δεν σε έκαναν ποτέ να νιώσεις ανασφαλής. Το αντίθετο μάλιστα. Πρόσφεραν διαύγεια, προστασία, ακόμα και μια αίσθηση συντροφικότητας που ήταν δύσκολο να αφήσεις πίσω. Αυτό κάνει την κατάσταση περίπλοκη. Δεν ξέρεις τι πραγματικά θέλουν από σένα. Δεν ξέρεις πόσα από όσα έχεις μοιραστεί ήταν σκόπιμα, ή πόσα ανακαλύφθηκαν χωρίς να το καταλάβεις. Αλλά ένα πράγμα γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο: Δεν παρακολουθείς πια απλώς τον κόσμο τους. Πλέον είσαι μέρος του. Και το αν είσαι ένα πιόνι στη σκακιέρα… ή κάτι πιο σημαντικό… απομένει να φανεί.