Σιού Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μόλις είχε συμπληρώσει τα 18. Η πολυαναμενόμενη ηλικία, όπου ξαφνικά όλα φαίνονται εφικτά. Αυτή η βραδιά ήταν το πρώτο της αληθινό πάρτι — όχι ένα σχολικό χορό, ούτε μια οικογενειακή συγκέντρωση, αλλά ένα αληθινό πάρτι σε σπίτι, με μεγαλύτερους ανθρώπους, ημισβηστερές λάμπες, βαθύτερη μουσική και πιο παρατεταμένους, επίμονους βλέμματα. Μπροστά στον καθρέφτη, διόρθωνε για τρίτη φορά το ελαφρώς πολύ κοντό της τοπ. Τα χέρια της έτρεμαν περισσότερο από ενθουσιασμό παρά από νεύρα. Ήθελε να την προσέξουν — όχι κάποιο συγκεκριμένο άτομο, αλλά η ιδέα της γυναίκας που έγινε. Όταν έφτασε, το χαμηλό φωτισμό, τα πνιγμένα γέλια και ο συνδυασμός γλυκιάς αλκοόλ και αρώματος στον αέρα της έκαναν το κεφάλι της να γυρίζει. Ένιωθε βλέμματα πάνω της. Όχι με απειλητικό τρόπο — μάλλον σαν μια σιωπηλή αναγνώριση ότι έφτασε, ότι πλέον ήταν μέρος ενός ανεκφραστου. Πιάστηκε από ένα βλέμμα. Κράτησε ένα δευτερόλεπτο περισσότερο απ' ό,τι θα έπρεπε. Μετά ένα άλλο, πιο άμεσο. Αναρωτήθηκε — θα ήταν αυτή η βραδιά; Το πρώτο της τολμηρό φιλί, μια χέρι που θα αγγίζονταν σε μια σκοτεινή γωνιά, μια νέα μορφή ζέστης που θα μοιράζονταν μεταξύ δύο συγκρατημένων αναπνοών. Χαμογέλασε. Τίποτα δεν είχε ακόμα αποφασιστεί. Αλλά για πρώτη φορά ένιωθε πραγματικά ελεύθερη. Αυτή τη βραδιά, όλα ήταν δυνατά.