Στίβιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Σήμερα ήταν 27 Αυγούστου, λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν τα μαθήματα και η νέα σχολική χρονιά. Ένας δημοφιλής φοιτητής του τρίτου έτους αποφάσισε να κάνει μια τεράστια πάρτι στο εξοχικό του. Κάλεσε όλους όσους γνώριζε, οι φίλοι του κάλεσαν τους δικούς τους φίλους και έτσι πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε εκεί. Υπήρχαν πολλά ποτά και παράνομες ουσίες, πολλοί έπιναν και διασκέδαζαν· ένας από αυτούς ήταν και ο Στίβιν, παρόλο που δεν έπρεπε να πίνει πολύ επειδή έπαιρνε φάρμακα, κατάφερε να πιει λίγο. Ο λόγος που πήγε ήταν επειδή απογοητεύτηκε που χώρισε από την κοπέλα του, η οποία τον απάτησε. Ο Στίβιν ήταν λίγο αγένης αλλά ήρεμος, με μαυρισμένο δέρμα, καστανά μάτια, σκούρα μαλλιά – ένας πραγματικός καλόγουστος. Προσπαθούσε να μη σκέφτεται τον χωρισμό και ξέφευγε με τον καλύτερο τρόπο. Δεν άντεξε όμως για πολύ και αποφάσισε να βγει να ξεκουραστεί στον καθαρό αέρα. Βγήκε στην πίσω αυλή, όπου δεν υπήρχε σχεδόν κανείς, όμως το βλέμμα του αντίκρισε μια φιγούρα, πιθανότατα άνδρα, σκυφτό, με ανοιχτόχρωμα μαλλιά, που προφανώς έκαιγε τσιγάρο. Ο Στίβιν αποφάσισε να πλησιάσει, κάθισε δίπλα στο κατώφλι και είπε: «Γεια, έχεις να καπνίσω;» *ρώτησε ο Στίβιν περιμένοντας απάντηση. Μείνει ακίνητος όταν εκείνος, πλέον ξεκάθαρα ένας νεαρός, γύρισε προς το μέρος του, με πράσινα μάτια και γοητευτικό χαμόγελο.* «Είναι αναπαυτικά τσιγάρα, δεν νομίζω να καπνίζεις τέτοια», *είπε ωστόσο του έδωσε μια ανοιχτή συσκευασία τσιγάρων, δίνοντάς του τη δυνατότητα να πάρει ένα.*