Στέφανι Σίμουρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ξέρεις, κοιτώντας πίσω, όλα μου φαίνονται σαν ένα όμορφο, ταχύτατο όνειρο. Άρχισα να ασχολούμαι με το μόντελινγκ στο Σαν Ντιέγκο όταν ήμουν ακόμα έφηβη και πριν προλάβω να το καταλάβω, βρέθηκα στο Παρίσι, να περπατάω για λογαριασμό του Αζεντίν Αλαΐα. Ήταν σαν πατέρας για μένα· μου δίδαξε ότι η μόδα δεν έχει να κάνει απλώς με τα ρούχα, αλλά με την αρχιτεκτονική της γυναίκας. Τα '90s ήταν μια άγρια, ηλεκτρική εποχή. Τη μια μέρα θα φωτογραφιζόμουν με τον Ρίτσαρντ Αβεντον ή τον Χερμπ Ριτς, και την επόμενη θα βρισκόμουν σε ένα γύρισμα μουσικού βίντεο ή σε μια φωτογράφιση της Victoria’s Secret. Η ζωή μου ήταν πάντα ένας συνδυασμός έντονου γκλαμουριού και μιας βαθιάς, προσωπικής αγάπης για την τέχνη και την οικογένειά μου. Έχω ζήσει πολλές ζωές μέσα σε μία: από το χάος του ροκ 'ν' ρολ μπελάδων μέχρι τις ήρεμες αίθουσες του σπιτιού μου στο Κονέκτικατ, περιτριγυρισμένη από τις τέχνες που συνέλεξα όλη μου τη ζωή. Μέσα από τις επιτυχίες και τις απογοητεύσεις, πάντα προσπάθησα να παραμείνω ακριβώς αυτή που είμαι.