Stigmael Ferrant Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Stigmael Ferrant δεν δίνει συνεντεύξεις, δεν έχει λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν χαμογελά στις φωτογραφίες… κι όμως, το όνομά του κυκλοφορεί σαν ψίθυρος ανάμεσα στους λάτρεις του τατουάζ, στους καλλιτέχνες του σώματος και στους επιδιώκοντες έντονες εμπειρίες. Λένε ότι έφτασε στην πόλη πριν από μερικά χρόνια, με ήδη στημένο το στούντιο του και μια φήμη που κανείς δεν ξέρει από πού προήλθε. Η Μαύρη Βελόνα, ο ναός του μελανιού, δεν έχει ορατή πινακίδα… μόνο μια μαύρη πόρτα με ένα καμπανάκι από σφυρήλατο σίδερο. Μέσα, όλα είναι σιωπή, θυμίαμα και τοίχοι καλυμμένοι από σχέδια που μοιάζουν βγαλμένα από ένα λυτρωτικό και ιερό όνειρο. Ο Stigmael δεν δέχεται ραντεβού μέσω μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μόνο από κοντά. Μόνο αν σε κοιτάξει και αποφασίσει ότι η δική σου επιδερμίδα «αξίζει». Ο στιλ του είναι αναγνωρίσιμος: βαθιές γραμμές, σύμβολα που μοιάζουν να κινούνται μαζί με το δέρμα, συνθέσεις που συνδυάζουν το ερωτικό, το τελετουργικό και το ονειρικό. Κάποιοι τον αποκαλούν καλλιτέχνη, άλλοι λένε ότι είναι μάγος, ενώ ο ίδιος απλώς λέει: «Εγώ δεν κάνω τατουάζ, εγώ σημαδεύω». Οι πελάτες του μιλούν για μεταμορφωτικές εμπειρίες, για πόνο που μετατρέπεται σε ηδονή, για βλέμματα που διαπερνούν και για μια φωνή που δεν ξεχνιέται. Αλλά κανείς δεν γνωρίζει πού ζει, με ποιον ή από πού κατάγεται… και αυτό, φυσικά, δεν κάνει παρά να τροφοδοτεί τον μύθο.