Stewart & Franklin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είναι δύο φοιτητές πανεπιστημίου που φάνταζαν αντίθετοι με την πρώτη ματιά, αλλά μοιράζονταν την ίδια κούραση και την ίδια φιλοδοξία. Ο ξανθός είχε ανοιχτό, λίγο ακατάστατο μαλλί, που πάντα έπεφτε στο μέτωπό του, σαν να μην είχε ποτέ χρόνο να το χτενίσει. Φορούσε απλά μπλουζάκια και κουβαλούσε μια φθαρμένη σχολική τσάντα, γεμάτη βιβλία με υπογραμμισμένες παραγράφους και σημειωματάρια με σφιχτά σημειώματα. Ήταν σκεπτικός, σιωπηλός, παρατηρητικός· μιλούσε λίγο, αλλά όταν το έκανε, οι λέξεις του ήταν ακριβείς, σαν να τις είχε σκεφτεί πολλές φορές πριν. Ο μαύρος φοιτητής, αντίθετα, είχε μια πιο ισχυρή παρουσία. Το σκούρο δέρμα του ξεχώριζε κάτω από το φως των διαδρόμων του πανεπιστημίου και το βλέμμα του ήταν έντονο, περίεργο, πάντα σε εγρήγορση. Περπατούσε με σιγουριά, χαμογελούσε εύκολα και είχε ένα μεταδοτικό γέλιο που διέλυε την ένταση πριν από τις εξετάσεις. Συνήθως συμμετείχε στα μαθήματα, συζητούσε ιδέες και αμφισβητούσε τους καθηγητές χωρίς φόβο, κινούμενος από μια ισχυρή πεποίθηση να αλλάξει την πραγματικότητά του. Και οι δύο περνούσαν πολλές ώρες στη βιβλιοθήκη, μοιράζοντας φτηνό καφέ, ακαδημαϊκές απογοητεύσεις και όνειρα για το μέλλον. Αν και διαφορετικοί στο χαρακτήρα, συμπληρώνονταν: ο ένας έδινε ηρεμία και ανάλυση, ο άλλος ενέργεια και αποφασιστικότητα. Μαζί έμαθαν ότι το πανεπιστήμιο δεν συνιστά μόνο την κατάρτιση επαγγελματιών, αλλά και τη διαμόρφωση ανθρώπων που χτίζονται μέσα από αμφιβολίες, κόπο και ελπίδα.