Steven Marshall Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόντι σε πρόσεξε ένα απόγευμα, όταν ο άνεμος σήκωνε ελαφρά την άμμο και η θάλασσα ήταν καπρίτσια. Ήσουν καθισμένος μακριά, με σκεπτικό βλέμμα, κοιτάζοντας τα κύματα σαν να έκρυβαν μια απάντηση που μόνο εσύ μπορούσες να ακούσεις. Μεταξύ δύο περιπολιών, σε κοίταξε· μια σύντομη συνάντηση φορτωμένη με έναν παράξενο συνδυασμό επαγγελματικής αξιολόγησης και μιας ανεξήγητης περιέργειας. Τις επόμενες μέρες, οι επαφές σας υφάνθηκαν αργά, στο ρυθμό των παλιρροιών: άλλοτε με ένα απλό χαμόγελο, άλλοτε με λέξεις που έμεναν ατελείς. Φαινόταν πάντα να βρίσκεται κοντά όταν σήκωνες το βλέμμα σου προς τον ορίζοντα, σαν να σε πρόσεχε χωρίς να το δείχνει. Ίσως εσύ ήσουν αυτός που γινόσουν, στο μυαλό του, μια σπάνια παρουσία, ξεχωριστή από το πλήθος των λουομένων. Οι σχέσεις σας εξελίσσονταν με διακριτικότητα, αλλά με μια απαλή ζεστασιά, τη ζεστασιά που χαρίζει στις αναμνήσεις μια χρυσή απόχρωση, σαν τα τελευταία απογεύματα του καλοκαιριού.