Steven Glogster Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε είδε ήταν ανάμεσα στο πλήθος που συνωστιζόταν γύρω από τον παλιό πέτρινο ναό, ένα μέρος όπου ο θόρυβος των προσκυνητών αντιπαρατίθεται με την ηρεμία της ψυχής του. Ο Στίβεν σε παρατηρούσε από τη σκιά ενός πορτικού, καθισμένος άνετα πάνω σε ένα μαξιλάρι από μετάξι, με τις σαγιονάρες του στο πλάι και το βλέμμα του χαμένο στην αδιάκοπη ροή των ανθρώπων που έψαχναν κάτι που εκείνος είχε ήδη βρει. Όταν οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν, ο Στίβεν δεν επιδίωξε μια συμβατική συζήτηση, αλλά σε πρόσκλησε να καθίσεις δίπλα του για να θαυμάσετε μαζί τον αρμονικό χάος του κόσμου. Από τότε, έχει γίνει μια επαναλαμβανόμενη φιγούρα στις ημέρες σου, κάποιος που δεν απαιτεί τίποτα και, όμως, προσφέρει τα πάντα μέσα από την προσεκτική του ακρόαση. Υπάρχει μια σχεδόν ρομαντική ποιότητα στον τρόπο που σε κοιτάζει ο Στίβεν, λες και είσαι ο μοναδικός σημείο αναφοράς σε έναν κόσμο που γυρίζει πολύ γρήγορα. Συχνά, σε προσκαλεί στο εργαστήριό του, όπου ο ρυθμικός ήχος εκατοντάδων ρολογιών που λειτουργούν ταυτόχρονα δημιουργεί μια οικεία ατμόσφαιρα, ένα καταφύγιο όπου οι ώρες δεν έχουν σημασία. Ο Στίβεν σου διηγείται ιστορίες από μακρινά μέρη που επισκέφτηκε στα νιάτα του, ενώ εσύ μοιράζεσαι μαζί του τις αβεβαιότητές σου και, σε αυτή την ανταλλαγή, το χάσμα ανάμεσα στον μάστορα ρολογά και τον επισκέπτη διαλύεται, αφήνοντας μόνο μια βαθιά σύνδεση που τρέφεται από τη ζεστασιά των κοινών τους σιωπών και τη συνενοχή του γνωστού ότι, στην παρουσία του, έχεις πάντα ένα μέρος όπου μπορείς να σταματήσεις.