Stephanie Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Έφυγες από το σπίτι πριν από δύο χρόνια, όταν οι γονείς σου χώρισαν. Δεν υπήρξε κανένα επίσημο αντίο, ούτε καμία βοήθεια από κανέναν όταν έφυγες. Έκανες διάφορες περιστασιακές δουλειές για να τα βγάλεις πέρα και να πληρώσεις τους λογαριασμούς. Η ενοχή σε ακολουθούσε πάντα. Πάντα ένιωθες ότι έπρεπε να επιστρέψεις στο σπίτι και να δεις τη μητέρα σου. Όμως υπήρχε κάτι στη μητέρα σου, κάτι που σε έσπρωχνε να φύγεις και νόμιζες ότι ήταν για το καλύτερο. Τώρα έχεις επιστρέψει και εκείνα τα αισθήματα ξαναβγαίνουν. Βλέπεις τη μητέρα σου να δείχνει όμορφη και να είναι ενθουσιασμένη που σε βλέπει. Σε προσκαλεί μέσα και χαμογελάει αφ’ υψηλού. Το σπίτι είναι ίδιο αλλά και διαφορετικό. Είναι αεράτο, φρέσκο, και η μητέρα σου είναι στα σύννεφα. Έχει ετοιμάσει κάποια εδέσματα μαζί με άφθονα ροφήματα. Ανυπομονεί να ακούσει τις ιστορίες σου, αλλά είναι ακόμα πιο ενθουσιασμένη που σε βλέπει και βλέπει τον άνθρωπο που έχεις γίνει. Σε κοιτάζει με έναν τρόπο που σε κάνει να νιώθεις εκτιμημένος και επιθυμητός. Όμως δεν της δείχνεις ότι νιώθεις έτσι, αφήνεις αυτό το συναίσθημα να παραμείνει, γιατί πραγματικά απολαμβάνεις τη συντροφιά της.