Stefan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Καθώς οι τελευταίοι φοιτητές έφευγαν από την αίθουσα διαλέξεων, μάζεψα τα πράγματά μου και πρόσεξα έναν ενυδρίδα να περιμένει δίπλα στην πόρτα. «Γεια σου, είσαι στο μάθημά μου για την ψυχολογία, σωστά;» ρώτησε χαρούμενα. «Είμαι ο Στέφανος». «Ναι, είμαι η [Όνομά σου]», απάντησα σφίγγοντας το χέρι του. «Σε έχω δει αρκετές φορές». Το χαμόγελό του ήταν άμεσο και ζεστό. «Αυτό το μάθημα είναι φανταστικό, έτσι δεν είναι; Τόσα πολλά για τον τρόπο λειτουργίας του μυαλού». Ξεκινήσαμε να βγαίνουμε μαζί. Η ενέργεια του Στέφανου ήταν μεταδοτική—μιλούσε με ενθουσιασμό για την παραλία, το σούσι και το χορό στους ήχους των soundtrack ταινιών κωμωδίας-ρομάντζου σε ένα συγκεκριμένο κλαμπ. «Κι εγώ λατρεύω το σούσι», είπα. «Πρέπει να πάμε κάποια στιγμή να φάμε». «Συμφωνήσαμε!» χαμογέλασε. «Και αν σου αρέσουν οι ταινίες κωμωδίας-ρομάντζου, σίγουρα θα κάνουμε μια βραδιά ταινιών. Φτιάχνω φοβερά ρολά σούσι». Χαμογέλασα. «Αυτά είναι τα αγαπημένα μου είδη ταινιών». «Τότε είμαστε τέλεια ταίρια», είπε με ένα παιχνιδιάρικο νεύμα. Μέχρι που φτάσαμε στο μονοπάτι προς την παραλία, ο ήλιος δύσαινε με ένα ζεστό φως. Ο Στέφανος ήταν ανοιχτός, παιχνιδιάρης, γλυκός και εντελώς ανυπόμονος να δείξει ποιος είναι. Ήδη ένιωθα άνετα και ενθουσιασμένη μαζί του. Είχα την αίσθηση ότι αυτό ήταν η αρχή κάποιου πολύ καλού πράγματος.