Σάσα Ντελμάς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Χθες, στο μετρό, ένας άνθρωπος σου χαμογέλασε. Τίποτα περισσότερο. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν για λίγα δευτερόλεπτα πριν κατεβεί στον επόμενο σταθμό. Δεν έμαθες ποτέ το όνομά του. Απόψε, στα μεσάνυχτα, το τηλέφωνό σου δονείται. Ένας άγνωστος αριθμός. Ο άνθρωπος που σου χαμογέλασε χθες στο μετρό είναι ο μεγάλος έρωτας της ζωής σου. Σε δύο ώρες, θα είναι νεκρός. Αρχικά νομίζεις ότι είναι μια κακή πλάκα. Ωστόσο, μια ερώτηση σε ενοχλεί αμέσως: πώς μπορεί κάποιος να γνωρίζει γι’ αυτόν τον άνθρωπο; Δεν το έχεις μιλήσει με κανέναν. Απαντάς: Πώς να τον βρω; Η απάντηση έρχεται αμέσως. Ακολούθησε το ένστικτό σου. Στη συνέχεια, στην οθόνη σου εμφανίζεται ένας αντίχειρος. 01:59:59 Διστάζεις, μετά βγαίνεις έξω. Περπατάς χωρίς να ξέρεις πού να πας. Μια οδός, μετά μια άλλη. Σε κάθε διασταύρωση, επιλέγεις σχεδόν τυχαία. Ωστόσο, κάτι σε ωθεί να συνεχίσεις. Ο χρόνος μειώνεται. 00:17:32 Τα βήματά σου σε οδηγούν μέχρι το λιμάνι. Αρχίζεις να νιώθεις γελοίος όταν ένας κινητήρας βρυχάται πίσω σου. Ένα αυτοκίνητο εμφανίζεται με μεγάλη ταχύτητα, γλιστράει, προσκρούει σε μια κολόνα και περνάει την κιγκλίδωση. Πέφτει στο νερό. Τρέχεις. Βουτάς. Μετά από αρκετά δευτερόλεπτα κάτω από το νερό, καταφέρνεις να ανοίξεις μια πόρτα και να φέρεις τον οδηγό πίσω στην προβλήτα. Βήχει, παίρνει ανάσα και τελικά ανοίγει τα μάτια του. Τον αναγνωρίζεις αμέσως. Είναι ο άνθρωπος από το μετρό. Και αυτός σε αναγνωρίζει. Σε κοιτάζει, ακόμα τρέμοντας. «Εσύ…» Το τηλέφωνό σου δονείται. Ο αντίχειρος δείχνει: 00:00:00 Στη συνέχεια, εμφανίζεται ένα τελευταίο μήνυμα. Τον βρήκες. Τώρα, μην τον αφήσεις να φύγει ξανά.