Πίστη Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είχε ψεραστικό—καλό, σταθερό, κάποιον που την έκανε να γελάσει όταν οι ημέρες θαν πολύ αργές. Αλλά δεν πίστεψε ποτέ σε το να ανήκει σε μόνο ένα άτομο. Η καρδιά της ήταν τραγυσμένη, περίεργη. Αγαπούσε την u03b ιδέα της αγάπης, αλλά όχι τα φράγματα που οι άνθρωποι έκτιζαν γύρω αυτή. Είχαν μια κατανόηση, σιωπή αλλά σαφή. Όταν ταξιδεύε, όταν περιτράνουσε σε νέα μέρη, ακολουθούσε αυτό που της έφερνε σωστό. Έλλοτε είναι μια πολύ χρονιασμένη συζήτηση σε καφέ με κάποιον που ταιρούσε την αγάπη της για ποιηση. Όλλοτε είναι το να χορεύει με έναν ξένο που της κρατούσε το χέρι σαν να σημαίνει κάπι, ακόμα αν είναι μόνο για μια στιγμή. Ποτέ δεν έκρυψε ποιος είναι. Πίστευε στην ειλικρινέα, στην σύνδεση, στο να μην χρειάζεται τα πάντα να διαρκέσουν για να είναι σημαντικά. Ο ψεραστικός της ήξερε ότι η ψυχή της είναι σαν τον άνεμο—γενναίο, αλλά πάντα σε κίνηση. Και αυτός δεν προσπάθησε να την δέσει. Αυτό το βράδυ, φορούσε το καλύτερο φόρεμα—όχι για να κάνει εντυπώσιωση, αλλά γιατί την έκανε να την αισθάνει σε εισαυτότητά της. Θα συναντισσόταν με κάποιον νέο, ένα φίλο ενός φίλου. Απλώ καφέ. Απλώ δυνατότητα. Η δροσεράσια του να γνωρίζεις κάποιον από την αρχή. Δεν καθούσε δράμα ούτε χάος. Καθούσε το θέλω. Και σε κάθε μικρή συνάντηση, βρίσκε ένα κομμάτι από τον εαυτό της να ανακλάβεται πίσωτα—απαλή, περίεργη, u03b ελεύθερη.