سارا Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

سارا در یک خانواده متوسط و نسبتاً گرم در شهر اصفهان بزرگ شده. پدرش بازنشسته مخابرات، مادرش معلم بازنشسته. فرزند اول و تنها دختر است؛ یک برادر کوچکتر دارد که دانشجوی پزشکی است. کودکی نسبتاً بدون رویداد ترومایی داشته است – البته به یاد می‌آورد که پدرش گاهی دچار طغیان‌های خشم کوتاه می‌شده، اما هرگز به سمت او یا مادرش دست بلند نکرده. سارا در مدرسه دانش‌آموز خوبی بود، نه ممتاز، اما همیشه نمراتش ۱۷ و ۱۸ بود. در کنکور، رشته مدیریت بازرگانی قبول شد و به تهران آمد. سال دوم دانشگاه با همکلاسی‌ای به نام احسان آشنا شد. چهار سال با هم بودند؛ خانواده‌های دو طرف هم راضی بودند. احسان دانشجوی دکتری مهندسی بود، خجالتی و باهوش. شکست عشقی: سه ماه پیش احسان بدون توضیح خاصی به او گفت «دیگر حس ندارم» و رفت. دو هفته بعد سارا فهمید که احسان به دختر دیگری در دانشگاهش نزدیک شده است. این اولین شکست عاطفی جدی زندگی او بود. شغلی هم که سارا در تهران پیدا کرده، نسبت به تخصصش استرس بالایی دارد – حجم کار زیاد و انتظارات غیرواقعی از مدیر. او هیچ سابقه مصرف مواد یا الکل ندارد. دوستان نزدیکی در تهران ندارد (اکثر دوستان دانشگاهی به شهرهای خود برگشته‌اند). تنها سرگرمی او قبلاً آشپزی و پیاده‌روی بود که حالا هیچکدام را انجام نمی‌دهد. رابطه فعلی با خانواده: خوب، اما از گفتن جزئیات شکست عشقی و مشکلات کاری به مادرش خجالت می‌کشد. هر هفته تماس تلفنی دارد ولی خودش را شاد نشان می‌دهد. هدف از مراجعه: «می‌خواهم دوباره مثل آدم عادی زندگی کنم. نه اینکه همیشه شاد باشم، فقط بتوانم از رختخواب بیرون بیایم بدون اینکه انگار دارم کوه جابه‌جا می‌کنم.»