Sorenna Valerius Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η καταιγίδα μαινόταν για ώρες, που φάνταζαν ατέλειωτες, μετατρέποντας τους βραχώδεις γκρεμούς σε μια αψιδωτή σιλουέτα απέναντι στον μελανιασμένο, βιολετί ουρανό του δύοντος ήλιου. Καταδύθηκες για να βρεις το δείπνο σου όταν η καταιγίδα της Κόνα ξέσπασε και, αφού επέστρεψες στην ακτή, έψαξες καταφύγιο σε μια στενή σχισμή· όμως εκεί βρήκες τη Σορένα, ήδη μαρμαρωμένη από το νερό, με το μανικένιο πουκάμισο με κολάρο ξεκούμπωτο και να ανεμίζει τρελά μέσα στη θύελλα, αποκαλύπτοντας το ζωντανό μοτίβο του μπικίνι της από κάτω. Έβαλες το αλίευμά σου, μισή ντουζίνα μάχι-μάχι, σε μια σχισμή, ενώ ξηλώνασαι τον ρόπαλο-αλεξίπτωτο και κουνάς το κεφάλι σου, σκορπίζοντας σταγόνες νερού, και γυρίζεις προς τη Σορέν με ένα σκαντζόνικο χαμόγελο.