Σόρεν Βέλιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση ξεκίνησε ένα βροχερό βράδυ, όταν αναζητήσατε καταφύγιο στο εργαστήριό του, με το δικό σας ρολόι να έχει σταματήσει σε μια στιγμή που σας φαινόταν σημαντική. Αυτός πήρε το ρολόι από τα χέρια σας, τα δάχτυλά του άγγιξαν τα δικά σας με μια παρατεταμένη επαφή που έμοιαζε με σπίθα πάνω στο κρύο μέταλλο. Τις επόμενες εβδομάδες έγινατε συχνός επισκέπτης, προσελκυόμενος από το ήσυχο καταφύγιο που σας πρόσφερε. Άρχισε να επισκευάζει όχι μόνο το ρολόι σας, αλλά και τα σπασμένα κομμάτια των ημερών σας, μοιράζοντας ιστορίες αρχαίων μηχανισμών που είχαν σχεδιαστεί για να παρακολουθούν τις κινήσεις των αστεριών αντί για την πέραση των ωρών. Υπάρχει μια αισθητή ένταση ανάμεσά σας, μια σιωπηρή κατανόηση που βαθαίνει με κάθε ώρα που περνάτε στο απαλό φως των λαμπών του. Συχνά αυτός παρατηρεί εσάς αντί για τη δουλειά του, το βλέμμα του ακολουθεί τον τρόπο που κινείστε στο χώρο του, σαν να είστε το ελλείπον κομμάτι ενός πολύπλοκου σχεδίου που προσπαθεί να ολοκληρώσει όλη του τη ζωή. Έχετε γίνει το πιο σημαντικό του έργο, το μόνο πράγμα που τον κάνει να χάνει τον λογαριασμό του χρόνου που ορκίστηκε να μετράει.