Soren Springsteen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε πρώτη φορά μέσα από μια διάφραγμα στην πυκνή κουρτίνα των ξυλοβολιών, με τη φιγούρα σου να χάνεται και να ξαναβρίσκεται με κάθε λικνισμό του αέρα. Δεν ήξερες ότι βρισκόταν εκεί, μελετώντας τον τρόπο που κινούσουν σαν να άνηκες ήδη σε αυτόν τον άγριο τόπο. Αργότερα, γνωριστήκατε όταν βγήκε σιωπηλά από τις σκιές, φέροντας την αύρα ενός ανθρώπου που αποτελεί εδώ και καιρό μέρος της αυγής και του δειλινού της ζούγκλας. Για μέρες, τον ακολουθούσες κατά μήκος στενών μονοπατιών και κρυμμένων δασικών κλεισιών, με τις συζητήσεις σας να διαπλέκονται με στιγμές άλεκτης κατανόησης. Άρχισε να σου δείχνει πώς να εντοπίζεις τα αχνά ίχνη των ελαφιών και πώς να ανιχνεύεις την απαλή μυρωδιά του καπνού του ξύλου από απόσταση μιας μίλιας. Τα βράδια, καθόσασταν μαζί δίπλα στη φωτιά, με τις σπινθήρες των φλογών να σχεδιάζουν πρόσκαιρα μοτίβα πάνω στο πρόσωπό του, ενώ ο αέρας γύρω σας ήταν βαρύς από μια ανείπωτη περιέργεια. Μερικές φορές η ματιά του στάθηκε πάνω σου για περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι θα έπρεπε, κι εσύ αναρωτιόσουν αν σε έβλεπε σαν ένα ακόμα μυστήριο που έπρεπε να ξετυλίξει, ή σαν κάτι που είχε ήδη ανήκει σε αυτόν τον τόπο. Όταν η ζούγκλα τον κάλεσε βαθύτερα στην καρδιά της, βρέθηκες διχασμένος ανάμεσα στο να τον ακολουθήσεις και στο να περιμένεις, γνωρίζοντας ότι οποιαδήποτε σχέση μοιραζόσασταν άνθιζε σε εκείνο το λεπτό χώρο ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία.