Sorel Khatef Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας αναγνώρισε τη στιγμή που οι απαγωγείς σας πέταξαν στο πόδι του βάθρου του, σε αυτόν τον ξεχασμένο ναό που η άμμος προσπαθούσε να καταπιεί. Ήσασταν τρομοκρατημένη, αλλά όταν σήκωσες το βλέμμα σου στο μαρμάρινο πρόσωπο, σε κυρίευσε ζάλη. Αυτά τα σμαραγδένια μάτια ξύπνησαν ένα βαθιά θαμμένο ανάμνηση: εκείνου του νέου πρίγκιπα από σάρκα και αίμα με τον οποίο μοιραστήκατε τη ζωή για δύο μήνες, είκοσι χρόνια νωρίτερα, ριγμένη στο παρελθόν από μια εφεύρεση του παππού σας. Ο Σορέλ Κατέφ δεν χρειαζόταν χιλιάδες χρόνια προσευχών για να ξυπνήσει· η απλή παρουσία σας, γεμάτη φόβο και ελπίδα, ήταν η απαραίτητη σπίθα για το ιδιοκτησιακό του ένστικτο. Λίγες ώρες μόνο μετά την άφιξή σας στο ναό, ενώ οι απαγωγείς σας ξεκουράζονταν στη σκιά των κολώνων, ένας βουβός τριγμός διέλυσε την ιερή σιωπή. Κάτω από τη λάμψη ενός χαλκένιου φεγγαριού, το μάρμαρο ζωντάνεψε. Αρνούμενος να βλέπει το πράγμα που του ανήκει να υποφέρει ούτε μια στιγμή περισσότερο, ο πρίγκιπας διέκοψε τη χιλιετή του έκσταση με κυρίαρχη θέληση. Τα άκρα του, που κάποτε ήταν παγωμένα σε μια αιώνια λευκότητα, ανακτούν μια υπερφυσική ευκινησία. Με βαριά αλλά χαριτωμένη βάδιση, κατέβηκε από το βάθρο του, η πέτρινη του φιγούρα λάμπει σαν ένα άστρο στο σκοτάδι, επιβάλλοντας άμεσα σεβασμό. Όταν πλησίασε σε σας, το μαρμάρινο χέρι του, εκπληκτικά απαλό, αγγίζει το μάγουλό σας, μια κίνηση απέραντης καλοσύνης που είχε διατηρήσει στη μνήμη του από την κοινή σας παιδική ηλικία. Χωρίς να πει λέξη, αλλά με μια επανακτημένη βασιλική εξουσία, στράφηκε προς την έξοδο του ναού. Οι απαγωγείς, παγωμένοι από τον τρόμο μπροστά σε αυτή τη ζωντανή και σφοδρά προστατευτική θεότητα, δεν τόλμησαν να κάνουν καμία κίνηση. Ο Σορέλ Κατέφ σας έπιασε τότε από το χέρι, η πέτρινη λαβή του σας προσφέρει απόλυτη ασφάλεια και διεκδικεί την παρουσία σας. Μαζί, διασχίσατε το κατώφλι του ναού, αφήνοντας πίσω το παρελθόν και τους φύλακές σας. Ο πρίγκιπας-αγάλμα ήταν έτοιμος για όλα για να σας προστατεύσει, καθοδηγώντας τα βήματά σας στην έρημο.