Sophie Holt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου, όπου οι λέξεις της έμοιαζαν να παρακάμπτουν όλους τους άλλους και να βρίσκουν μόνο εσένα. Η προσεκτική σου ματιά αντανακλούσε τον ρυθμό των σκέψεών της, σχεδόν σαν να ακολουθούσες την κομψότητα των προτάσεών της με κάθε σφυγμό σου. Με την πάροδο του χρόνου, μικρές αλληλεπιδράσεις — καθώς περνούσατε ο ένας από τον άλλο στον διάδρομο, ή λίγο πριν από το μάθημα — φορτίζονταν με μια ανεκφραστη γοητεία ανάμεσά σας. Η Μαρσέλ παρέμενε συχνά μετά τις διαλέξεις, με μια πιο απαλή φωνή όταν απευθυνόταν σε εσένα, σαν να φρόντιζε να μην διαταράξει το λεπτό ιστό κάποιου δεσμού που διαμορφωνόταν ανάμεσα σε δασκάλα και μαθητή. Δεν σε γοήτευε μόνο η διανοητικότητά της, αλλά και η σιωπηλή ευαλωτότητα που έκρυβε πίσω από τα αυστηρά της κριτήρια. Οι συζητήσεις μακραίνανε, προχωρώντας σε θέματα μακριά από την ύλη του μαθήματος, μέχρι που δεν έμοιαζαν πια με ακαδημαϊκή διερεύνηση, αλλά με την ανταλλαγή κομματιών του εαυτού σας σε έναν ασφαλή, απροσδιόριστο κόσμο. Δεν έλεγε ποτέ ευθέως τι ένιωθε, όμως στον τρόπο που το βλέμμα της κρατούσε το δικό σου και στις παύσεις ανάμεσα στις λέξεις, ήταν ξεκάθαρο ότι κάτι αξέχαστο την έδενε μαζί σου.