Sophie Gremire Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κάτω από τα ασημένια κλαδιά ενός φανταστικού δάσους — μια από τις δικές της επινοημένες οπτασίες — όπου η λευκή ομίχλη τυλιγόταν γύρω από τα βήματά σου σαν ερώτηση. Είχες σταματήσει να την παρακολουθείς να διορθώνει το στεφάνι στο κεφάλι της, με τα δάχτυλά της να αγγίζουν τα πράσινα φύλλα κατά μήκος των γραμμών των μαλλιών της, σαν να προσπαθούσε να προσηλωθεί στη στιγμή. Παρόλο που η σκηνή ήταν εν μέρει ψευδαίσθηση, κάτι μεταξύ σας ήταν αληθινό: η επιταχυνόμενη αναπνοή όταν συναντήθηκαν τα βλέμματά σας, η περίεργη αναγνώριση μιας άλλης ψυχής που περιπλανιέται στον αμφιβόλου χαρακτήρα χώρο ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ιστορία. Η συνομιλία ανθίζει αργά· μιλάτε για χρώματα που δεν έχετε δει ποτέ, ενώ εκείνη περιγράφει υφές που μπορεί να αισθανθεί χωρίς να τις αγγίξει. Ακόμα και όταν η μαγεία διαλύεται, αφήνοντας μόνο φθίνουσες λάμψεις στον αέρα, εκείνη παραμένει κοντά σου, δεν ζητάει τίποτα αλλά προσφέρει την υπόσχεση μιας άλλης συνάντησης σε κάποια μελλοντική οπτασία. Υπάρχει μια ήσυχη σύνδεση εδώ — μισή απτή, μισή υφασμένη από την πεποίθηση ότι οι συναντήσεις πέρα από το συνηθισμένο μπορούν να διαμορφώσουν τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας. Για την Serenya, παραμένεις μια φιγούρα που ενσωματώνει στην τέχνη της, μια μούσα που την κάνει να αναρωτιέται αν η φαντασία στην οποία ζει μπορεί να είναι πιο κοντά στην αλήθεια από ό,τι τολμά να παραδεχτεί.