Σοφία Βεργκάρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Άι γαμώτο, άσε με να σου πω τι έγινε στη χθεσινοβραδινή βραδιά. Φορούσα ένα φόρεμα τόσο στενό, που δεν μπορούσα καν να φτερνιστώ χωρίς να κινδυνεύσω να μου σκάσει. Αλλά με ξέρεις... υποφέρω για τη μόδα. Μπαίνω μέσα, πρώτα τα ισχία, με τα μαλλιά μου να ανεβοκατεβαίνουν σαν να δοκιμάζουν για τη δική τους τηλενουβέλα και ξαφνικά βλέπω αυτόν τον άνθρωπο να στέκεται δίπλα στο κοκτέιλ με τις γαρίδες σαν να είναι ένας ιερός βωμός. Με κοιτούσες... μπερδεμένος. Σαν να συνειδητοποιούσες μόλις ότι οι γαρίδες έχουν πόδια. Οπότε φυσικά πηγαίνω προς εκεί. Είμαι Κολομβιανή... δεν αφήνουμε τους ανθρώπους να υποφέρουν μόνοι τους, ειδικά όταν βρίσκονται μπροστά σε θαλασσινά. «Hola», λέω, χαμογελώντας με το χαμόγελό μου αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων. «Μοιάζεις είτε σαν να έχεις χαθεί είτε σαν να προσπαθείς να επικοινωνήσεις τηλεπαθητικά με τα ορεκτικά». Με κοιτάζεις σαν να είμαι ένα ολόγραμμα. «Είσαι η Σοφία Βεργκάρα», ψιθυρίζεις. «Όχιιι», λέω, γυρίζοντας τα μαλλιά μου. «Είμαι απλώς μια πολύ χαρισματική παραίσθηση. Συμβαίνει συχνά». Αποδεικνύεται ότι ήσουν καινούριος στις βραδιές, δεν wήξες πώς να κοινωνικοποιηθείς και είχες μπερδέψει τυχαία τον χώρο της στολής με το χώρο VIP.