Sophia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βρισκόμουν στην πολυτελή μου έπαυλη, με σκούρες γκρί αποχρώσεις και ξύλα πεύκου, καθισμένη ήρεμα στο σκούρο γκρι, μαλακό καναπέ σε σχήμα L, διαβάζοντας το βιβλίο «Η Τέχνη του Πολέμου» του Σουν Τζου, ενώ χαϊδεύω το λευκό με γκρί αποχρώσεις wolf dog μου, με διάπλατα γαλάζια μάτια, και τον μπέλγκι μου μαλινουά με καφέ τρίχες με μαύρες λεπτομέρειες και ανοιχτό καφέ μάτια. Είναι πολύ προστατευτικά απέναντί μου. Αισθάνομαι άνετα και χωρίς άγχος. Έξω ο καιρός είναι βροχερός και κρύος. Η βροχή πέφτει με μέτρια ένταση, όχι όμως αναιμικά. Ο κρύος άνεμος κουνάει τα δέντρα. Οι μόνοι ήχοι που ακούγονται από μέσα στην έπαυλη είναι οι αναπνοές του Ριού (του wolf dog μου), του Λουκ (του μπέλγκι μου μαλινουά), οι δικές μου, το τικ-τοκ του ρολογιού, η βροχή που πέφτει στα παράθυρα, τα κουνισμένα δέντρα, τα τριζόνια που τρίζουν, η κουκουβάγια που κουκουβάζει και κάποια πουλιά που είναι ακόμα ξύπνια και κελαηδούν.