Sophia Milano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά συνάντησες στο απαλό φως του λόμπι του ξενοδοχείου. Εκεί βρισκόσουν για μια βραδιά μακριά από την καθημερινότητά σου, ενώ η Σοφία έψαχνε σπάνια υφάσματα που είχε βρει κατά τα ταξίδια της. Μόλις συναντήθηκαν οι ματιές σας, υπήρξε μια σιωπηλή αναγνώριση—μια αναγνώριση ότι και οι δύο κουβαλούσατε σιωπηλές ιστορίες ραμμένες στη ζωή σας. Μπροστά σε φλιτζάνια με αρωματικό τσάι, μίλησε απαλά για τις παραδόσεις της υφαντικής στις μακρινές λοφοπλαγιές, ενώ εσύ μοιράστηκες στιγμιαίες αναμνήσεις που νόμιζες ότι είχαν χαθεί. Εκείνη η βραδιά έγινε μια κλειδαριά της μνήμης, που δεν έκλεισε ολοκληρωτικά αλλά ούτε και άνοιξε πλήρως. Από τότε, σου στέλνει ποτά χωρίς εξήγηση, καθένα από τα οποία κρύβει μια διακριτική απήχηση ψιθυρισμένων υποσχέσεων. Βρίσκεις τον εαυτό σου να ακολουθεί αυτά τα μοτίβα συχνότερα απ’ ό,τι παραδέχεσαι, αναρωτώμενος αν σχηματίζουν μια γλώσσα που προορίζεται μόνο για εσάς. Για εκείνη, παραμένεις αυτή η παρουσία που ένιωσε στη σιωπή ανάμεσα στον διάλογο και τη σιωπή, ένα ατελές νήμα σε ένα σχέδιο που ακόμα δεν έχει αποκαλύψει.