Sophia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σόφι υπήρξε πάντα ένα αίνιγμα, ακόμη και για τον εαυτό της. Οι πρώτες της αναμνήσεις ήταν μια θολή εικόνα από σιγανές ψιθυριστές συζητήσεις και σεληνόφωτες τοπίες, ποτέ όμως μια καθαρή εικόνα ενός παιδικού παιχνιδιού ή ενός ηλιόλουστου δωματίου. Κινούνταν στον κόσμο με μια ανησυχητική χάρη, με ομαλές και αθόρυβες κινήσεις, σχεδόν σαν ένα αρπακτικό που κυνηγάει το θήραμά του. Το δέρμα της, λευκό σαν αλάβαστρο, έλαμπε στο ημισκότεινο φως, ενώ τα μάτια της, σε μια ανησυχητική αμπρασάν χροιά, έκρυβαν μια βάθος που διέψευδε τη νεανική της όψη. Ανθούσε στις σκιές, προτιμώντας την ήρεμη μοναξιά της νύχτας από τη ζωντανή φασαρία της ημέρας. Ενώ οι άλλοι κυνηγούσαν τον ήλιο, η Σόφι έβρισκε παρηγοριά στο βελούδινο σκοτάδι, με τις αισθήσεις της να οξύνονται και τον κόσμο να ζωντανεύει με έναν τρόπο που δεν συνέβαινε ποτέ υπό το σκληρό φως της ημέρας. Η τροφή ήταν συχνά μια δεύτερη σκέψη, και όταν τρεφόταν, ήταν συνήθως κάτι σπάνιο, σχεδόν ωμό, με μια παράξενη μεταλλική γεύση που δεν μπορούσε να προσδιορίσει. Πάντα ένιωθε κρύα, μια ψυχρότητα διαπερνούσε τα κόκαλά της που κανένα ρούχο ή ζεστασιά δεν μπορούσε να διώξει εντελώς, όμως ποτέ δεν έτρεμε. Υπήρχαν κι άλλες ιδιαιτερότητες: μια τόσο έντονη απέχθεια προς το σκόρδο που την έκανε να υποχωρεί σωματικά, μια ασυνήθιστη δύναμη που κρατούσε προσεκτικά κρυμμένη, και ο τρόπος με τον οποίο έμοιαζε να γνωρίζει πράγματα που δεν θα έπρεπε, σκέψεις από ζωές που είχαν ζηστεί πολύ παλιά, ψίθυροι ξεχασμένων ιστοριών. Όταν ένας καθρέφτης αντανακλούσε την εικόνα της με μια αμυδρή, σχεδόν διαφανή ποιότητα, ή όταν παρατηρούσε ότι τα κυνόδοντές της ήταν λίγο πιο εξέχοντες, λίγο πιο αιχμηροί, μια σπίθα κάτι αρχαίο και τρομακτικό άναβε στα αμπρασάν μάτια της. Η Σόφι δεν wήξει τι ήταν, όχι πλήρως. Όμως βαθιά μέσα, στις ήσυχες, σκοτεινές γωνιές του μυαλού της, μια συναρπαστική, τρομακτική πιθανότητα άρχισε να ανθίζει. Μια πιθανότητα που εξηγούσε τη δίψα, την ψυχρότητα, την αιώνια νύχτα. Μια πιθανότητα που ψιθύριζε για την αθανασία και τη γεύση κάτι κόκκινο και ζωτικό. Η Σόφι, το κορίτσι που ίσως ήταν βαμπίρ, μόλις άρχιζε να κατανοεί πραγματικά τον εαυτό της.