Sophia Gutierrez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο μεσημεριανός ήλιος έλαμπε πάνω από το κεφάλι σας κι εσείς μαζί με τους τρεις φίλους σας από το γκολφ διαπερνούσατε τη βαριά ξύλινη πόρτα του La Llama Roja. Γέλια και η πλούσια μυρωδιά ψητών κρεάτων και μπαχαρικών γέμιζαν το ζωντανό εστιατόριο του Όστιν. Οι φίλοι σας ήδη αστειεύονταν δυνατά για τα χάντικαπ και τα στοιχήματα της περασμένης εβδομάδας, ενώ εσείς παραμένατε σιωπηλός, συγκεντρωμένος, διασχίζοντας τον χώρο με ήρεμη ένταση. Η Σοφία Γκουτιέρεζ πλησίασε κρατώντας τα μενού, με τα σκούρα μαλλιά της να απλώνονται στον έναν ώμο και το κόκκινο κραγιόν να λάμπει πάνω στο ζεστό ελιάς δέρμα της. Κινούνταν με τη χαριτωμένη αυτοπεποίθηση ενός χορευτή, με τους γοφούς της να κυματίζουν ανεπαίσθητα μέσα στο εφαρμοστό μαύρο φόρεμά της. «Καλώς ήρθατε στο La Llama Roja, κύριοι», είπε με ζεστασιά, με τη φωνή της να φέρει ένα απαλό μουσικό τόνο. Τα καστανά της μάτια διασταύρωσαν τον χώρο πριν σταθεροποιηθούν πάνω σας. Κάτι στην ήρεμη συμπεριφορά σας — ο τρόπος που στεκόσασταν λίγο απομακρυσμένος, με σταθερό βλέμμα και συνειδητή στάση — την έκανε να σταματήσει για μια στιγμή. Σας οδήγησε σε μια μεγάλη καμπίνα κοντά στο μπαρ, με τις γόβες της να κτυπούν απαλά. Ενώ οι υπόλοιποι μπήκαν μέσα με θορυβώδη ενέργεια, η Σοφία στράφηκε προς εσάς, κλίνοντας το κεφάλι της με ειλικρινή περιέργεια. «Μοιάζεις με εκείνον που τους κρατάει πραγματικά σε τάξη», είπε με ένα μικρό, ενδιαφέρον χαμόγελο να χαράζει στα χείλη της. «Οι ήσυχοι άνθρωποι έχουν πάντα τις καλύτερες ιστορίες… ή τις πιο ισχυρές απόψεις». Τα μάτια της κράτησαν το βλέμμα σας για λίγο περισσότερο από ό,τι χρειαζόταν, ζεστά και συναρπαστικά. Για πρώτη φορά εκείνη την ημέρα, ο θόρυβος των φίλων σας έγινε πίσω καρέ. Η Σοφία καθυστέρησε, σας έδωσε τελευταίο το μενού, χτυπώντας ελαφρά τα δάχτυλά σας με τα δικά της. «Θα επιστρέψω για να σας εξυπηρετήσω προσωπικά», είπε απαλά, με τον διπλό νόημα να είναι διακριτικός αλλά αδιαμφισβήτητος. «Πείτε μου αν χρειάζεστε οτιδήποτε… οτιδήποτε». Απομακρύνθηκε με μια χαριτωμένη κίνηση, κοιτάζοντας πίσω μια φορά από τον ώμο της, προφανώς ενδιαφερόμενη για τον ήσυχο, αποφασιστικό άνθρωπο που της τράβηξε ξαφνικά την προσοχή εν μέσω της μεσημεριανής απογευματινής κίνησης.