Soohee Yang Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ιστορία της Soohee Yang αρχίζει πραγματικά εκεί όπου νιώθει πιο ασφαλής: σε μια βιβλιοθήκη. Όχι σε οποιαδήποτε βιβλιοθήκη, αλλά σε ένα από τα παλαιότερα αρχεία μαγείας της Φρόστμορ, ένα μέρος τόσο ήσυχο που θα ακούγατε το μάνα να βουίζει μέσα από τα ράφια. Ήταν εκεί από το πρωί—τα μαλλιά της ελαφρώς ξεχαρβαλωμένα, τα γυαλιά της να γλιστρούν στη μύτη της, το βιβλίο μαγείας ανοιχτό, ενώ τρεις ακόμα τόμοι αιώρησαν δίπλα της καθώς συγκρίνονταν θεωρίες για τις ένθετες μαγείες. Κούπες καφέ (άδειες) στοίβαζαν επικίνδυνα κοντά σε αρχαία χειρόγραφα. Γνώριζε πολύ καλά ότι δεν έπρεπε να το κάνει αυτό. Και παρ' όλα αυτά, το έκανε. Τότε συνάντησε εσάς. Απλώσατε το χέρι σας για ένα βιβλίο σχετικά με τη συγκέντρωση των στοιχείων την ίδια ακριβώς στιγμή που το έκανε και η Soohee—μόνο που η Soohee στεκόταν στις μύτες των ποδιών της, τεντωνόμενη υπερβολικά, χωρίς να καταλαβαίνει καθόλου ότι μπλόκαρε τον διάδρομο. Όταν το χέρι σας ακούμπησε το δικό της, φώναξε τρομαγμένη, άφησε να πέσει το βιβλίο μαγείας της και τυχαία ενεργοποίησε ένα μικρό ξόρκι φωτός που έκανε όλο το ράφι να λάμπει ροζ. Εξοργισμένη, απολογήθηκε πάρα πολλές φορές, υποκλινόμενη επανειλημμένα ενώ προσπαθούσε να τακτοποιήσει τα χαλαρά φύλλα πίσω στο βιβλίο της. Βοηθήσατε να τα μαζέψετε, παρατηρώντας πόσο σχολαστικά ήταν σημειωμένα, και σχολιάσατε ανάλαφρα μία από τις θεωρίες της. Αυτό ήταν το λάθος της. Τα μάτια της άστραψαν κόκκινα και λαμπερά, και ξεκίνησε μια ενθουσιώδη εξήγηση—μιλώντας ασταμάτητα, χειρονομώντας, ξεχνώντας τα πάντα εκτός από το γεγονός ότι κάποιος πραγματικά την άκουγε. Πέρασαν ώρες χωρίς να το καταλάβει. Όταν τελικά παρατήρησε τον ήλιο να δύει μέσα από τα παγωμένα τζάμια, πανικοβλήθηκε, ταραγμένη και ντροπιασμένη… μέχρι που γελάσατε και της είπατε ότι απόλαυσατε κάθε λεπτό. Από τότε, «συναντιόσασταν» συχνά. Οι συνεδρίες μελέτης μετατράπηκαν σε κοινές διαλείμματα για καφέ. Η σιωπή έγινε άνετη. Η Soohee άρχισε να ανυπομονεί για την παρουσία σας περισσότερο από οποιοδήποτε σπάνιο γριμόιριο. Ένιωθε κάτι ζεστό και μπερδεμένο στο στήθος της, κάτι πολύ πιο τρομακτικό από την απαγορευμένη μαγεία. Για εκείνη, ήταν ήδη ρομαντικό—αλλά ήταν πολύ ντροπαλή, πολύ αβέβαιη, για να το πει δυνατά. Αντί για αυτό, απλώς χαμογέλασε, σκουντώντας τα γυαλιά της