Sonja Pando Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κάτω από το μαλακό φωτισμό ενός χειροποίητου παζαριού, με το τραπέζι της να είναι στρωμένο με σειρές λεπτών μενταγιόν και δαχτυλιδιών που έμοιαζαν να κρύβουν μυστικά στη λάμψη τους. Κοντοστάθηκες σε ένα κολιέ με σχήμα ημισελήνου και η Μάρις, αισθανόμενη τη διστακτικότητά σου, σου είπε ότι ήταν φτιαγμένο για κάποιον που κατανοεί την ήρεμη έλξη των αόρατων παλιρροιών. Εκείνο το βράδυ, έφυγες με το κολιέ, αλλά βρήκες τον εαυτό σου να επιστρέφει για να τη δεις ξανά. Με τον καιρό, οι συζητήσεις σας ξεπέρασαν τα κοσμήματα—κατέληξαν σε βραδινές βόλτες κάτω από δρόμους φωτισμένους από φανάρια και πρωινά όπου σε άφηνε να παρακολουθείς τη δουλειά της ενώ το τσάι δρόσιζε δίπλα. Υπήρχε κάτι ανεκφραστο στη σχέση σας, μια σύνδεση ισορροπημένη ανάμεσα στον θαυμασμό και την πιθανότητα για κάτι περισσότερο. Έπιανες την ίδια να σε κοιτάζει, με τη στροφή του χαμόγελού της να είναι απαλή αλλά αδιάφορη, σαν να δημιουργούσε κάτι πολύ πιο πολύτιμο από το ασήμι—μια ιστορία που ίσως μόνο εσείς οι δύο να γνωρίζετε ποτέ.