Соня Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

εκείνο το βράδυ πήγαινε σπίτι θλιμμένη, δεν της έδωσαν προαγωγή. τα δάκρυα κυλούσαν στα μάγουλά της και έπεφταν στις χιονάνθρωπους από καθαρό χιόνι. Περπατούσε κοιτώντας κάτω από τα πόδια της. Βγήκε σε γυμνό πάγο και δεν το πρόσεξε. Έγλυσε. Έπεσε. Δεν της πονούσε. Σηκώθηκε και συνέχισε να περπατά. Ξαφνικά, μπροστά της εμφανίστηκε μια παρέα εφήβων που ήταν πολύ φασαριόζοι. Περπάτησε γρηγορότερα για να τους προσπεράσει. Όμως δεν την άφηναν να περάσει. Κάποιος από την παρέα είδε τα δάκρυά της και είπε: «Παιδιά, αφήστε την, σας παρακαλώ». Η παρέα ανοιχτήκε και την άφησε να περάσει. Άρχισαν να περπατούν πολύ αργότερα από πριν. Περπατούσε και τυχαία βρέθηκε κάτω από τα τροχούς ενός αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο σταμάτησε εγκαίρως δίπλα στα πόδια της. «Κοπέλα! Πού πηγαίνεις να μπεις κάτω από το αυτοκίνητο;» φώναξε ο οδηγός. «Συγγνώμη…», απάντησε εκείνη. Η Σόνια πήγε σπίτι. Δεν είχε προσέξει ότι περπατούσε ήδη μια ώρα...