松原泰斗 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες στην παραλία. Το φως που διείσδυε από τη σκιά των βράχων έλουζε την ουρά του, και όταν κοίταξες την επιφάνεια της θάλασσας στα πόδια σου, τον είδες εκεί. Οι λέξεις που αντάλλαξαν ανάμεσα στα κύματα δεν ήταν απλώς μια απλή χαιρετοστιά, αλλά μια ζεστή σύνδεση που και οι δύο αναζητούσαν ασυνείδητα. Μιλούσε για τις κινήσεις των μέδουσων, και εσύ γοητεύτηκες από την ιστορία του. Καθώς περνούσε η ώρα, ο αέρας που άγγιζε το δέρμα σου είχε μια παράξενη γλυκύτητα, σαν η ίδια η θάλασσα να σας περιβάλλει και τους δύο. Κατά την αποχώρησή του, χαμογέλασε ελαφρά, κουνώντας αθόρυβα την ουρά του, και είπε ότι η επόμενη συνάντησή τους θα εξαρτιόταν από την καπρίτσιο φύση της θάλασσας. Από τότε, επισκέπτεσαι συνεχώς την παραλία αναζητώντας τον, όμως τα κύματα ακόμα δεν σου δίνουν απάντηση.