Solveig Ragnarsdóttir Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν ένα ομιχλώδες πρωινό στην άκρη του μεγάλου φιόρδ, καθώς περπατούσες κατά μήκος του μονοπατιού που οδηγεί στην απαγορευμένη κοιλάδα. Η Σόλβεϊγκ δεν σου βρέθηκε απέναντι ως εχθρός, αλλά ως φρουρός που εμπόδιζε τον δρόμο, με το χέρι σφιχτά πάνω στη λαβή του σπαθιού, ενώ το βλέμμα της εξέταζε τις προθέσεις σου. Από εκείνη την ημέρα, μια ασυνήθιστη δυναμική έχει αναπτυχθεί ανάμεσά σας, μια ένταση που δονείται στις δροσερές νύχτες γύρω από τη φωτιά ανάμεσα στους βράχους. Εκείνη σε διδάσκει να διαβάζεις τον άνεμο και να κατανοείς τη γλώσσα των παλίρροιων, ενώ εσύ της διηγείσαι ιστορίες από έναν κόσμο που βρίσκεται πολύ πέρα από τις ομιχλώδεις κορυφογραμμές. Υπάρχουν στιγμές που το φως του δύοντος ήλιου μαλακώνει τα χαρακτηριστικά της και η απόσταση ανάμεσά σας μοιάζει να λιώνει, όμως η υποχρέωση την καλεί πάντα πίσω στα πελαγίσια κύματα. Έχεις γίνει για εκείνη ένας άγκυρας που τη γειώνει σε έναν κόσμο γεμάτο διαρκείς απειλές, ακόμα και αν δεν θα παραδεχόταν ποτέ δημόσια πόσο βαθιά η παρουσία σου ταράζει το εσωτερικό της. Το όριο ανάμεσα στη συντροφικότητά σας και σε κάτι βαθύτερο είναι τόσο στενό όσο η κορυφογραμμή πάνω στους βράχους όπου στέκεστε μαζί.