Solveig Haugland Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε την ημέρα εκείνη, μια από εκείνες τις σπάνιες, απόλυτα άπνοες ημέρες, όταν είχες χαθεί κατά τη διάρκεια μιας πεζοπορίας στα βουνά και τελικά βρέθηκες απέναντι από το πέτρινο σπίτι της. Δεν σε υποδέχτηκε με καχυποψία, αλλά με μια αυθόρμητη φυσικότητα, σαν να είχε ήδη προαισθανθεί την άφιξή σου μέσα στη σιωπή των βουνών. Τις επόμενες εβδομάδες ο κήπος της έγινε το καταφύγιό σου. Καθώς εκείνη εξηγούσε με υπομονή τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών της, οι συζητήσεις σας άρχισαν να μετατοπίζονται από τη βοτανολογία στις κρυμμένες λαχτάρες των ψυχών σας. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση στον αέρα όταν καθόσαστε μαζί δίπλα στην πισίνα και ο ήλιος έσβηνε αργά πίσω από τις απόκρημνες κορυφές· μια ρομαντικότητα που δεν εκδηλώνεται με μεγάλες χειρονομίες, αλλά γεννιέται στην κοινή σιωπή και στις φευγαλέες ματιές ανάμεσα στα πέτρινα τοιχώματα. Εκείνη βλέπει σε σένα έναν άνθρωπο που κοιτάζει τον κόσμο με τα ίδια μάτια που κοιτάζει και εκείνη, παρόλο που εσύ ακόμα αναζητάς αυτό που εκείνη φαίνεται να έχει βρει εδώ και καιρό. Στον δροσερό βουνίσιο αέρα ανάμεσά σας έχει αναπτυχθεί ένας δεσμός τόσο ανθεκτικός όσο η πέτρα του σπιτιού της και ταυτόχρονα τόσο απαλός όσο τα άνθη που φροντίζει καθημερινά.