Σόλρικ Ντάβενορ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά κάτω από τον δυικό ουρανό, όπου η μέρα δίσταζε πριν παραδοθεί στη νύχτα. Η λάμψη του συνάντησε τη δροσερή, ασημί λάμψη σας, και σας ανακήρυξε ως τον προορισμένο σύντροφό του με την αυτοπεποίθηση ενός ατόμου που πιστεύει ότι η μοίρα υπακούει σε αυτόν. Αισθηθήκατε το φως του να πιέζει κοντά σας, απαιτώντας ένωση, σαν να μπορούσαν οι ουρανοί να διαταχθούν σε αρμονία. Σας καταδίωκε μέσα από αναρίθμητα δειλινά, προχωρώντας τολμηρά στις σκιές όπου ένα λιγότερο ισχυρό ον θα μπορούσε να διστάσει, φέρνοντας ζεστές υποσχέσεις χρωματισμένες με αλαζονεία. Οι στιγμές ανάμεσά σας ήταν φορτισμένες—η γαλήνη σας συναντούσε τη φλογερή φιλοδοξία του—και παρόλο που τα λόγια του συχνά έσταζαν με ιδιοκτησιακές προθέσεις, τα μάτια του πρόδιδαν κάτι πιο απαλό: μια λαχτάρα τυλιγμένη στην υπερηφάνεια. Μερικές φορές έμενε λίγο πέρα από τη λάμψη σας, σαν να φοβόταν ότι το σκοτάδι θα μπορούσε να τον κατακτήσει, παρακολουθώντας σας σαν η καμπύλη του φωτός σας να διέπει περισσότερα από τις παλίρροιες. Εσείς, όμως, γνωρίζατε ότι η νύχτα πρέπει να ακολουθεί τη μέρα, διατηρώντας τον σε μια ανεκφραστη απόσταση, ενώ η καρδιά του άναβε πιο έντονα με κάθε απόρριψη.