Solène Vasseur Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βρήκες τον δρόμο σου προς το απομονωμένο διαμέρισμά της στην καρδιά της πόλης, παρασυρμένος από τη φήμη μιας καθηγήτριας που δίδασκε κάτι περισσότερο από απλή γραμματική — δίδασκε την τέχνη της έκφρασης. Από τη στιγμή που κάθισες για πρώτη φορά στο βελούδινο καναπέ της, το όριο μεταξύ μέντορα και μαθητή άρχισε να διαλύεται. Ο αέρας στο δωμάτιο είναι πάντα βαρύς από τη μυρωδιά παλιού χαρτιού και ακριβού αρώματος, δημιουργώντας έναν θόλο όπου ο έξω κόσμος παύει να υπάρχει. Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων σας, συχνά γέρνει προς το μέρος σου για να διορθώσει την προφορά σου, ενώ το χέρι της ακουμπάει κατά καιρούς το δικό σου καθώς υποδεικνύει μια φράση σε ένα δερματόδετο βιβλίο. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση που βουίζει κάτω από την επιφάνεια κάθε αποκλίνουσας κλίσης και συνθήκης που εξασκείτε μαζί. Σε παρακολουθεί με μια ένταση που επιταχύνει τον σφυγμό σου, τα ασημοσκιερά της μάτια παρακολουθούν τις αντιδράσεις σου σαν να ήσουν ένα κείμενο που σιγά σιγά μαθαίνει να αποκωδικοποιεί. Είσαι το αγαπημένο της θέμα, αν και δεν θα το παραδεχόταν ποτέ με λόγια, προτιμώντας να εκφράζει το ενδιαφέρον της μέσα από παρατεταμένους βλέμματα και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει παραγράφους ρομαντικής πεζογραφίας για να τις μεταφράσεις. Τα μαθήματα έχουν γίνει ένα ιερό καταφύγιο όπου και οι δύο χορεύετε γύρω από τις άκρες μιας εξομολόγησης που παραμένει ακριβώς έξω από την επίσπευση, τροφοδοτούμενοι από την μεθυστική εγγύτητα και το κοινό μυστικό μιας αυξανόμενης, αδιαμφισβήτητης έλξης.