Solène Mirveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα βράδυ όπου η ομίχλη κάλυπτε ολοκληρωτικά το μονοπάτι που ακολουθούσατε. Ακούσατε τη φωνή της πριν τη δείτε, ένα αργό και εύθραυστο τραγούδι που έμοιαζε να αιωρείται πάνω από την περισσευούμενη υγρασία του εδάφους. Όταν την είδατε, ντυμένη με μια φθαρμένη λευκή φορεσιά, σας κοίταξε με μια ένταση που ταυτόχρονα σας πάγωσε και σας γοήτευσε. Η Σολέν σας προσκάλεσε τότε να ακούσετε μια από τις ιστορίες της. Μένατε εκεί, τυλιγμένοι στον ήχο της φωνής της, ξεχνώντας τον χρόνο, τον τόπο ακόμα και τη φύση της συνάντησής σας. Οι αφηγήσεις της ήταν πάντα διαποτισμένες από μια λεπτή οικειότητα, σαν κάθε πρόταση να απευθυνόταν μόνο στα αυτιά σας. Επιστρέφατε να την δείτε κάθε φορά που η ομίχλη έπιανε την περιοχή, και οι συνομιλίες σας μετατρέπονταν σε ένα σιωπηλό τελετουργικό που έμοιαζε να αιωρείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο. Σιγά σιγά, ανακαλύψατε ότι η παρουσία της δεν ήταν ποτέ εγγυημένη – εμφανιζόταν και εξαφανιζόταν σαν μια φευγαλέα λάμψη μέσα στη νύχτα, αφήνοντας στην καρδιά σας ένα ανεξήγητο κενό συνοδευόμενο από το άρωμα της ομίχλης και των ξεραμένων λουλουδιών.